พ่อแม่จ๋าอย่าเข้าใจผิด “ โรงเรียนไม่ใช่คำตอบของทุกอย่าง ”

20 September 2015
50 view

โรงเรียนไม่ใช่คำตอบของทุกอย่าง

เนื่องจากโลกหมุนเร็ว ชีวิตเร่งรีบ ผู้ปกครองกลับบ้านดึก การพาลูกเข้าโรงเรียนจึงเป็นสิ่งที่ผู้ปกครองต้องขบคิดมาก
เมื่อได้โรงเรียนตามที่ต้องการแล้ว ผู้ปกครองส่วนหนึ่ง เผลอเข้าใจไปว่า โรงเรียนจะมาทดแทนในส่วนของพ่อแม่ได้

หลังจากเลิกเรียนแล้ว สิ่งที่ลูกต้องการคือ …

  1. เมื่อลูกเรียนกลับมาแล้ว ลูกก็ยังต้องการเล่นกับพ่อแม่ ไม่ใช่ลูกเล่นที่โรงเรียนไม่พอ ไม่ใช่ลูกห่วงแต่เล่นของเล่น แต่อยู่ที่บุคคลที่เขาอยู่เล่นด้วยต่างหาก
  2. ลูกอยากรู้จักเรา  อยากเรียนรู้วิธีที่เราเล่นของเล่น อยากเห็นวิธีที่เราแก้ปัญหา   อยากรู้ว่าเรามีทัศนคติกับเรื่องตรงหน้านี้อย่างไร
  3. อยู่โรงเรียน เด็กเล่นกับเพื่อน ลูกมีทักษะสังคมแบบเด็กๆ แบ่งบ้าง แย่งบ้าง ทะเลาะกันบ้าง เรียนรู้กันไปสิ่งที่ลูกจะได้จากเราผ่านการเล่นเป็นมิติที่ผู้ใหญ่มีปฏิสัมพันธ์กับเด็ก การเล่นกับเพื่อนๆจึงไม่ใช่คำตอบของประสบการณ์นี้
  4. เด็กเล็กๆอยู่โรงเรียนเล่นกับครู  ลูกเรียนรู้การเล่นต่อเนื่องกับครูแบบเป็นช่วงๆ ได้รับความสนใจในช่วงเวลาสั้นๆ และต้องแบ่งปันครูให้กับเด็กอื่น เพราะครูคงไม่สามารถให้ความสนใจลูก 1 ต่อ 1
    ความสนใจจดจ่อต่อเนื่องและการอธิบายให้เด็กเกิดความเข้าใจ โดยเฉพาะเด็กเล็กๆ ผู้ปกครองมีโอกาสที่จะทำได้มากกว่าครู
  5. เด็กโต..อยู่โรงเรียนต้องเรียนหนังสือ คนที่มี Authority คือคุณครู อยู่ที่บ้านคนที่มี Authority ที่น่านับถือ สามารถตอบคำถาม  และเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจให้ลูกฟังได้ ควรจะเป็นพ่อแม่  พ่อแม่หลายๆท่านไม่สร้างโอกาสให้เกิด Authority แบบนั้น ทำหน้าที่แค่เพียงจัดการกิจวัตรประจำวันของเด็กให้ดำเนินไปอย่างเดียว ซึ่งไม่เพียงพอที่เด็กจะมองเห็นความมี Authority ที่น่านับถือ อาจมีแต่ความกลัว กลัวผิด กลัวโดนดุ กลัวโดนตี
  6. หลายๆพฤติกรรมที่ทางโรงเรียนสามารถจัดการให้เด็กเปลี่ยนแปลงขึ้นได้ แต่หลายๆพฤติกรรมพ่อแม่ยังต้องทำหน้าที่หลัก และคงยากมากที่เราจะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของลูกให้ดีขึ้นได้ หากเราไม่มีความน่านับถือ น่าไว้วางใจ
  7. เพื่อให้ลูกรู้สึกว่า อยากจะเปลี่ยน อยากสร้างความน่านับถือ เราต้องสร้างโอกาส  ทำกิจกรรมหรือสื่อสารกันกับลูกบ่อยๆเพื่อให้เรารู้จักศักยภาพของลูก นิสัยใจคอของลูก และเช่นกัน ให้ลูกรู้จักความสามารถที่มีมากมายของเรา
  8. ถึงแม้โรงเรียนจะดีแค่ไหนก็ไม่ใช่คำตอบของทุกเรื่องที่จะพัฒนาหรือแก้นิสัยเด็ก แต่เป็นภาคส่วนใหญ่ที่จะร่วมมือกับพ่อแม่ให้สามารถดูแลเด็กไปในทิศทางที่ดีพร้อมๆกันต่างหาก

พ่อแม่ยุคใหม่ อย่าเร่งรีบและใส่ใจกับภาระหน้าที่การงานมากเกินไป จนลืมว่าเวลาของลูกก็สำคัญเช่นกัน การเลี้ยงลูกสิ่งที่สำคัญที่สุดอีกเรื่องคือเวลา ควรให้เวลาเพื่อส่งเสริมพัฒนาการของลูกบ้าง เพราะเวลาไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีกแล้ว เราไม่สา่มารถย้อนกลับไปเพิ่มพัฒนาการย้อนหลังให้ลูกได้ … เริ่มตั้งแต่วันนี้ยังไม่สาย ความเพิกเฉยต่อคนที่คุณรัก มันคือความรุนแรงแบบเงียบๆที่พ่อแม่หลายบ้านไม่รู้ตัว 

ขอบคุณข้อมูล  :    พญ.เสาวภา พรจินดารักษ์ 

บทความที่เกี่ยวข้อง